به لبخند تو دل بستم
ولي افتاد در قلبم كه لبخندت غمي دارد
خدايا او چه كم دارد
گهي از دلخوشي گويم كه دور از من چو مي ماند
غمي در سينه از هجران به پيش خود نگه دارد
ولي هنگامي ديدار نگاهت باز غم دارد
نگاهت

 نازنين يارم
چه كم دارد  

حافظ ز چشمان قشنگ تو غزل ساخت
هر كس كه تو را ديد به  چشمان تو دل باخت
نقاش غزل تا كه به چشمان تو پرداخت
ديوانه شد از طرز نگاهت قلم انداخت