چشمان من به ديده  او خيره مانده بود

جوشيد يا د عشق كهنه در نگاه ما

آه از آن صفاي خدايي زبان دل

اشكي از آن نخستين گواه ما

ناگاه عشق مرده سر از سينه بركشيد

آويخت همچو طفل يتيمي به دامنم

آنگاه سر به دامن آن سنگدل گذاشت

آهي كشيد از حسرت كه اين منم

باز آن لهيب شوق و همان شور و التهاب

باز سرود مهر و محبت ولي چه سود

ما هركدام رفته به دنبال سرنوشت

من ديگر آن نبودم و او ديگر آن نبود

          شب خسته از خيالت نفس من و بريده /داغ 

                تو رو جا گذاشته  رو اين تن  دريده /

                  خواهش چشاي سادت سرنوشت

                    منو رقم زد  / كي مي فهمه

                     كه  يه غريبه بازي ما رو

                        به هم زد  / بازي

                           مارو به  هم 

                               زد ..