همیشه نگاهم به راهت می شینه

                                            برام رفتنه تو تب آخرینه

                                                               به راهی که رفتی اگه سرنوشته

                                                                                           هنوز اسم خوبت رو قلبم نوشته

                                                                   بهارم تو بودی  تبارم تو بودی

                                          کتاب دلم را تو با عشق سرودی

کتاب دلم را تو با عشق سرودی

یکی را دوست می دارم

ولی افسوس او هرگز نمی داند

نگاهش می کنم !

شاید بخواند از نگاهم  راز پنهان را ... که او را دوست می دارم

ولی افسوس و صد افسوس  ... که او هرگز نمی داند ... نمی خواند نگاهم را

هفده سال پيش همچين شبي فرشته هاي خدا گريه كردن

مي دونيد چرا؟

چون يكي از جمعشون به دنياي آدما  پيوست   

كليپ تولد (از طرف حسام)

من همچين شبي به دنيا اومدم

امروز در نهایت سادگی دلم شکست

همیشه اونی که ازش توقع نداری خوشحالت می کنه

اما اونی هم که فکرشو نمی کنی قلبتو می سوزونه

شاعر قشنگ می گه :

آنکس که تو را به جملگی تکیه بر اوست

 گر چشم خرد باز کنی دشمنت اوست

( )

گمان کردم که او هم مثل من عاشق ترین عاشق در این دنیاست

گمان کردم که غمخواری برای این دل تنهاست

ولی افسوس...

ولی افسوس...

همه از عشق گفتنها تمام گریه کردن ها

تظاهر بود...تظاهر بود

همه عاشق نوازیها تمام صحنه سازیها

تظاهر بود...تظاهر بود

به خود گفتم دوباره بخت یارم شد

به خود گفتم که پایانی برای انتظارم شد

به خود گفتم که یار و یاورم دور از دیارم شد

به خود گفتم دوباره نوبت فصل بهارم شد

ولی افسوس ...

ولی افسوس...

همه از عشق گفتنها تمام گریه کردنها

همه عاشق نوازی ها تمام صحنه سازیها

تظاهر بود...تظاهر بود

تو با او آهسته می رفتی سراپا محو او بودی

صدایت کردم به من چو بیگانه نگه کردی

شکستی عهد دیرین را گنه کردی گنه کردی

همین بود آن وفایی را که می گفتی؟!

همین بود آن صفایی را که می گفتی؟!

چه شبها که بیهوده به یاد تو سحر کردم

چه عصرها که بیهوده کنار تو هدر کردم

گنه کردی گنه کردی گناهت را نمی بخشم...